باب 8 - محرّمات خداوند نسبت به احترام برادر ايمانى 171 - از زراره ( نقل شده است كه ) گفت : شنيدم امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : نزديك‌ترين چيزى كه انسان را به حالت كفر نزديك مىكند اين است كه شخصى با فردى ديگر اظهار برادرى و دوستى كند و مواظب لغزش‌ها و اشتباهاتش باشد تا در روزگارى كه ( سنگى به كلوخى خورد و آب گل‌آلود گردد ) آن لغزش و اشتباهاتش را به رُخ او كِشد . 172 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : هر كس مؤمن و يا مؤمنه‌اى را بهتان بزند به چيزى كه در او نباشد ، خداوند او را در بين طينهء خبال محشور مىگرداند . ( راوى ) گفت : اظهار داشتم كه طينهء خبال چيست ؟ فرمود : خونابه چركينى است كه از شرمگاه عورت زنان زانيه بيرون مىآيد . 173 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( روايت شده كه به نقل از ) پيامبر خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرموده است : كسى كه ( عملى ) فحشا و خلاف را پخش و منتشر نمايد همانند كسى است كه آن را انجام داده باشد ؛ و كسى كه مؤمنى را عيبجويى و سر زنش كند ، نمىميرد مگر آن كه مرتكب و مبتلاى به آن خواهد گشت .